سفارش تبلیغ
صبا
این آگهی ارتباطی با نویسنده وبلاگ ندارد!
   

خداوند، آدم هفتاد ساله ای را که در رفتار و جلوه، چون جوان بیست ساله است، دشمن می دارد . [رسول خدا صلی الله علیه و آله]

تازه‌نوشته‌ها آخرین فعالیت‌ها مجموعه‌نوشته‌ها فرزندانم

[بیشتر]

[بیشتر]

[بیشتر]

[بیشتر]

در صفحه نخست می‌خوانید:   اول ِ صف - ورزانِش - نان ِ برنجی - آموزش دفاع از حرم - خرق ِ عادت - میوه بازی - غربال ِ دغل - 
اول ِ صف + جمعه 97 خرداد 18 - 2:57 عصر

یک کمی زودتر رسیدیم
در مسیر
افتادیم اول راهپیمایی
از پل آهنچی رفتیم سمت میدان مطهری
ناگهان سیل جمعیت به سمت ما راه افتاد
چند نظامی اول صف طبل می‌زدند
پشت سر آن‌ها راه افتادیم
و هزاران نفر
بلکه میلیون
پشت سر ِ ما...

اولین بار بود که این‌طور اول راهپیمایی قرار می‌گرفتیم
بچه‌ها خیلی خوش‌شان آمد

اول بودن همیشه جذّاب است
در خیرات و مبرّات
سبقت باید
آخر بودن در خوبی‌ها جالب نیست!

«وَلَوْ شَاءَ اللَّـهُ لَجَعَلَکُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَـکِن لِّیَبْلُوَکُمْ فِی مَا آتَاکُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَیْرَاتِ إِلَى اللَّـهِ مَرْجِعُکُمْ جَمِیعًا فَیُنَبِّئُکُم بِمَا کُنتُمْ فِیهِ تَخْتَلِفُونَ» (مائده:48)
و اگر خدا می خواست همه شما را امت واحدی قرار می داد، ولی می خواهد شما را در آنچه به شما داده امتحان کند؛ پس به سوی کارهای نیک بر یکدیگر پیشی گیرید. بازگشت همه شما به سوی خداست؛ پس شما را به آنچه همواره درباره آن اختلاف می کردید، آگاه می کند. (ترجمه انصاریان)

پ.ن
سال‌های قبل‌مان
مروری بر گذشته + و +



برچسب‌های مرتبط با این نوشته: عکس 149 - فرزند 218 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:   اول ِ صف - ورزانِش - نان ِ برنجی - آموزش دفاع از حرم - خرق ِ عادت - میوه بازی - غربال ِ دغل - 
ورزانِش + جمعه 97 خرداد 18 - 5:0 صبح

ورزش خوب است
ولی تنبلی گاهی
کاهلی می‌آورد و مانع می‌شود

این‌جور مواقع
ورزاندن لازم است
وظیفه والدین به نظرم
اسمش را گذاشتم «ورزانش»



زمان‌سنج در دست
موانعی در مسیر
بدوند و بپرند
رقابت
هر که سریع‌تر
برای انگیزه
از کودکی‌شان
و هنوز هم

دو سه سالشان بود که آغاز کردم
هر وقت کم‌کار می‌شدند
کم‌فعالیت یعنی

اوایل کشتی‌شان می‌انداختم
پتویی پهن
با احتیاط
اجازه می‌دادم زوربیازمایند
آن موقع که زورشان زیاد نبود
خطری برای هم نبودند



گاهی تختی در وسط
بدوند و بپرند



و یا از زیر تخت
کلاغ‌پر هم خوب است
برای بچه‌ها جذّاب
می‌خنداندشان



این ماه بیشتر
هوا گرم است و اگر بخواهیم زیاد پارک برویم
نمی‌شود
مریم گرمازده شود سخت می‌شود
روزه است دیگر

خدا را شکر
سه سال است جا نیانداخته
همه را گرفته
آفتاب و گرما و پارک مناسب نیست
مناسب این ماه
اما پسرها چطور؟!

«ورزش» خوب است
اما اگر خودش انگیزه نداشت
«ورزانش» لازم می‌آید
بیشتر دوست دارند بچه‌ها
این‌که ورزیده شوند
به کمک یک بزرگ‌تر؛
1. هم مصرف انرژی‌ست
2. هم بی‌حالی و کسلی‌شان از میان می‌رود
3. هم قوی می‌شوند و ماهیچه می‌زایند!


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: عکس 149 - فرزند 218 - ورزش 2 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:   اول ِ صف - ورزانِش - نان ِ برنجی - آموزش دفاع از حرم - خرق ِ عادت - میوه بازی - غربال ِ دغل - 
نان ِ برنجی + چهارشنبه 97 خرداد 16 - 5:0 صبح

«اومدیم دو دقیقه خودتونو ببینیم
همه‌ش تو آشپزخونه‌اید»


این تعارف معروف فارسی
شده حال و روز این روزهای مریم

به گمانم از گرسنگی‌ست
آدم گرسنه بیشتر از پخت و پز لذّت می‌برد
انگار
کار با خوردنی‌ها
برای روزه‌داری که نمی‌تواند بخورد

هر روز یک چیزی درست می‌کند
امروز نان برنجی
برای اولین بار



تا دیدم پرسیدم: زیاد زرد نشده‌؟!
تا شنید پاسخ داد:
«سیداحمد کل زعفرون رو خالی کرد توش»

اشکالی ندارد
سخت نمی‌گیرم
کار بکند
یاد بگیرد
فعلاً این مهم است
جرأت پیدا کند
جسارت بر کار ِ خانه
خانه‌داری
تخصصی که برای آتیه خود نیاز دارد

نیاز، دلبسته می‌کند
احساس ِ نیاز
می‌کِشَد انسان را
احساس گرسنگی به آشپزخانه
به پخت و پز
و احساس ِ نداری
فقر
بیچارگی
به سوی خالق بی‌نیاز
انسان اگر حسّ‌ کند چقدر محتاج است
در اصل وجود خود
و تمامی نَفَس‌هایی که می‌کشد
اگر توجه پیدا شود
از دعا و نماز هم لذّت می‌برد
می‌خواهد همه‌اش در سجاده باشد
قرآن دستش باشد

اگر لذّت نمی‌بریم
از عبادت
احساس نیاز نمی‌کنیم
دچار غفلتیم
فراموشی
حالی‌مان نیست
خدا کند حالی‌مان بشود
قبل از این‌که دیرمان بشود!

«وَجَاءَتْ سَکْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذَلِکَ مَا کُنتَ مِنْهُ تَحِیدُ ... لَّقَدْ کُنتَ فِی غَفْلَةٍ مِّنْ هَـذَا فَکَشَفْنَا عَنکَ غِطَاءَکَ فَبَصَرُکَ الْیَوْمَ حَدِیدٌ» (ق:19و22)
و سکرات و بیهوشی مرگ، حق را [که همه واقعیات جهان پس از مرگ است] می آورد [و به محتضر می گویند:] این همان چیزی است که از آن می گریختی ... [به او می گویند:] تو از این روز بزرگ در بی خبری و غفلت بودی، پس ما پرده بی خبری را از دیده [بصیرت] ات کنار زدیم در نتیجه دیده ات امروز بسیار تیزبین است. (ترجمه انصاریان)


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: فرزند 218 - آشپزی 6 - غذا 14 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:   اول ِ صف - ورزانِش - نان ِ برنجی - آموزش دفاع از حرم - خرق ِ عادت - میوه بازی - غربال ِ دغل - 
آموزش دفاع از حرم + سه شنبه 97 خرداد 15 - 5:0 صبح

با بچه‌ها رفتیم
قطعه مخصوص
جایی برای مدافعان حرم
چند قسمت
هر بخش پرچمی متفاوت
احتمالاً گردان‌های مختلفی بوده

فاتحه خواندیم
برای شهدای مدافع حرم
همه با هم

ارزش‌ها را نمی‌شود یاد داد
کودک باید فرا بگیرد
خودش
آموزشی نیست
آموختنی‌ست
چگونه؟!

کودک اولویت‌ها را فرا می‌گیرد
وقتی رفتار والدین را ببیند
چه چیز برایشان مهم است
چه چیز غیرمهم

برایشان گفتم:
«اگر می‌توانستم می‌رفتم!»
این‌که بدانند پدرشان هم مشتاق بوده
اگر نتوانسته
امکانش را نداشته
ایثار را یاد بگیرند
اصلاً زیارت قبور شهدا برای همین است
یا لیتنی کنتُ معهم را
تا فأفوز فوزاً عظیما*



دستشان درد نکند
کنار این قطعه
تانک و توپ و نفربر و ضدهوایی هم گذاشته‌اند
بچه‌ها خیلی دوست داشتند
ساعتی را صرف بازی با آن‌ها

آیا جنگ خوب است؟!
آموزش جنگ؟!
تحریک کودکان به آن؟!

قطعاً خیر
ما مسلمانیم
انسان
از جنگ بیزار
اما دشمن هست
دشمن تابع ابلیس است
همیشه دشمن وجود دارد
تا ابلیس هست

وقتی جنگ همیشگی‌ست
آمادگی نیز
نمی‌شود کودکان را جنگجو بار نیاوریم
ارزش‌های دفاعی را
مبارزه برای احقاق حق بشریّت
اگر نیاموزد
انسانیّت به خطر می‌افتد!

* «وَإِنَّ مِنکُمْ لَمَن لَّیُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصَابَتْکُم مُّصِیبَةٌ قَالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّـهُ عَلَیَّ إِذْ لَمْ أَکُن مَّعَهُمْ شَهِیدًا، وَلَئِنْ أَصَابَکُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللَّـهِ لَیَقُولَنَّ کَأَن لَّمْ تَکُن بَیْنَکُمْ وَبَیْنَهُ مَوَدَّةٌ یَا لَیْتَنِی کُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِیمًا» (نساء:72-73)
یقیناً از شما کسی است که [از رفتن به سوی جنگ] درنگ و کُندی می کند، پس اگر به شما [رزمندگانی که به جنگ رفته اید] آسیبی رسد، گوید: خدا بر من محبت و لطف داشت که با آنان [در میدان جنگ] حاضر نبودم. و اگر بخشش و فضلی از سوی خدا به شما رسد چنان که گویی میان شما و او هرگز دوستی و مودّتی نبوده، [و از جنگ شما با دشمن آگاهی نداشته، و برای اینکه از پیروزی و غنیمت سهمی نبرده، آه سردی می کشد و] می گوید: ای کاش من هم با آنان بودم، پس به کامیابی بزرگی دست می یافتم. (ترجمه انصاریان)


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: عکس 149 - فرزند 218 - فرهنگ 65 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

در صفحه نخست می‌خوانید:   اول ِ صف - ورزانِش - نان ِ برنجی - آموزش دفاع از حرم - خرق ِ عادت - میوه بازی - غربال ِ دغل - 
خرق ِ عادت + دوشنبه 97 خرداد 14 - 5:0 صبح

خیلی مهربان است
رئوف یعنی
واقعاً
اصلاً حال و هوای خشن ندارد
زیاد می‌خندد
همیشه انگار
دوست‌داشتنی‌ست

معلّم همیشه کلیشه می‌نوشت
همه معلّم‌ها معمولاً
کارنامه توصیفی‌ست دیگر
یک الگو برای همه
تک‌تک بچه‌ها را ارزیابی کند؟!
چه کسی حالش را دارد
مگر می‌شود ویژگی‌های هر دانش‌آموز را مستقل نگاشت؟!

این‌بار متفاوت نوشت
تا دیدم شگفتیدم (واژه‌سازی دیرین‌دیرینی! :)
عکس گرفتم
که نگه دارم
معلّم هم از اخلاق سیداحمد سر ذوق آمده است
کارنامه را متفاوت توصیف کرده!



کتابخانه کوچکی در کلاس دارند
مسئولش
همیشه هم شاکی
از رفتارهای هم‌کلاسی‌ها
آن‌قدر صداقت و پاکی دارد
دروغ و دغل و بی‌امانتی را برنمی‌تابد

خدای را سپاس می‌گویم
و این‌بار نیز
چون همیشه
در برابر اِنعام فراوانش
سر تعظیم فرود می‌آورم!

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: «...البَنُونَ نِعْمَةٌ فَإِنَّمَا ... یُسْأَلُ عَنِ النِّعْمَةِ» (کافی، ج6، ص6)
امام صادق (ع): ... پسران نعمت هستند و (روز قیامت) ... از نعمت سؤال خواهد شد.


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: فرزند 218 - مدرسه 27 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:   اول ِ صف - ورزانِش - نان ِ برنجی - آموزش دفاع از حرم - خرق ِ عادت - میوه بازی - غربال ِ دغل - 
میوه بازی + یکشنبه 97 خرداد 13 - 5:0 صبح

یکی از میوه‌ها را انتخاب کن
نه
اسمش را نگو
در ذهنت
حالا
در ستون‌ها بگرد
در هر ستون که بود
عدد بالای آن را بگو
چند؟
هشت؟
پس تو «لیمو» را انتخاب کرده‌ای!



اوج هیجان
خیال ِ جادوگری
شگفت‌زده اصلاً
نمی‌دانستند چطور
داد و هوارشان بلند شد:
از کجا فهمیدی بابا؟! :)

وسط‌های سال تحصیلی بود
یک روزی که بچه‌ها واقعاً بیکار شده بودند
یک پدر یا مادر خوب
باید این لحظه‌ها را حسّ‌ کند
وقتی مشق ندارند
حال بازی دیگری هم
می‌فهمی
وقتی هر روز با هم هستید
حال و هوای‌شان را حسّ می‌کنی
قبل از آن‌که بخواهی تحقیق کنی
یا سؤالی بپرسی

نمی‌دانم چطور یاد این بازی افتادم
بازی دوران کودکی خودمان
وقتی مدرسه می‌رفتیم

سریع درست کردم
از ذهن خودم
چند محاسبه ریاضی لازم داشت
روی هوا انجام دادم
وقتی شگفت‌زده شدند
جدول رمز را نشان‌شان دادم!



من با دست نوشته بودم
وقتی خوش‌شان آمد
سه چهار ساعتی که با هم بازی کردند
سر هم را گرم
تایپ کرده و چاپ
برای هر کدام
بردند مدرسه
یکی دو هفته‌ای هم آن‌جا
شگفتی برای هم‌کلاسی‌ها

در گذشته همیشه چیزی هست
چیزی که به کار امروز بیاید
اگر سر و کار ما با کودک است
ما خود بوده‌ایم
یک روز کودکی را تجربه کرده
امروز فراموش
به خاطر که بیاوریم
می‌فهمیم نیازهایشان را
سرگرمی‌هایشان را
علاقه‌ها و خواسته‌هایشان را
گرفتاری ما در ارتباط با جوانان نیز همین است
فراموشی ِ جوانی خودمان!


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: فرزند 218 - بازی 16 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:   اول ِ صف - ورزانِش - نان ِ برنجی - آموزش دفاع از حرم - خرق ِ عادت - میوه بازی - غربال ِ دغل - 
غربال ِ دغل + شنبه 97 خرداد 12 - 5:0 صبح

چرا آخه؟!
پول‌پرستی تا به کجا؟!
حدّ ندارد؟!
نهایت؟!
دنیاپرستی بعضی دنیاپرستان!

آری چنین است
چاه ویل
رفتن به قهقرا
عشق ِ ثروت
بر سرعت سقوط می‌افزاید
هر چه که پیش‌تر می‌رود

نامه‌ای از مدرسه
تحت عنوان غربال‌گری
گفتند پاهای کودکان شما را بررسی می‌کنیم
کج نباشد
دستگاهی
مشابه همان‌چه که یک روزی در خندوانه دیده بودم
ظاهری شبیه به ترازوی دیجیتال
صافی و درستی اسکلت بدن
رضایتنامه
همراه ده هزار تومان
نوشته بود: اگر بیرون ببرید 80 هزار تومان باید بدهید!

جواب را که آورد
برگه‌ای پرینت شده
اعلام خطر:
پاهای فرزند شما X است
یعنی زانوها به سمت داخل
برعکس زانوهای پرانتزی!

نگاه کردم
این‌جور به نظر نمی‌رسید
نگرانی‌ام زمانی برطرف شد
که کارت ویزیت را دیدم
نشانی دکتری در صفائیه
پیشنهاد:
در اولین فرصت به این مطب مراجعه کنید!

من می‌فهمم
ولی کودک چه
او که این تجربه را ندارد
از کلاّشی و حقه‌بازی بی‌خبر
او نمی‌داند
و توضیحش هم سخت
مریم اصرار کرد که برویم
او نگران شده بود
وقتی جواب آزمایش را خواند
برای ویزیت

چقدر وقت گرفت؟!
پیش دکتر که رفتیم؟!
نه بیش از سی ثانیه
پاهایش را جفت کرد
نگاهی از دور
گفت: هیچ موردی ندارد
نه در ستون فقرات
و نه در زانوها
کاملاً راست و درست
- پس گزارش دستگاه چه؟!
این‌طور جواب داد:
این دستگاه ما کمی ایراد دارد
گاهی جواب نادرست می‌دهد!



حرصش تمام شد؟!
به دنیا؟!
به پول؟!
خیر...
ادامه داد:
ایشان مقداری اضافه وزن دارد
ممکن است در بزرگسالی کف پایش صاف شود
کفی طبی بنویسم؟
همین‌جا می‌سازیم برایش!
پرسیدم: چند؟
- صدهزار تومان!
عجب...
نپذیرفتم
به جای آن
خواهشی کردم
مؤدبانه:
- حالا که خدمت شما رسیدیم
یک نگاهی هم به پاهای این دو پسرم بیاندازید
مشکلی نداشته باشند

چه شد؟!
چه می‌شد؟!
اگر یک نگاهی هم به پای آن دو می‌انداخت
نفری سی ثانیه زمان
همه کار ما دو دقیقه هم نمی‌شد

چه پاسخ داد؟
پذیرفت؟
قبول کرد آن‌ها هم پایشان را جفت کنند و یک نظر کارشناسانه بیاندازد؟!
ارتوپد است دیگر
تخصص دارد
نگاهش با نگاه ما متفاوت

حاشا و کلاّ
خداوند انسان را از حرص حفظ کند
خداوند ما را در امان بدارد
پناه بر خدا از دنیاپرستی
مِنّ و مِنّی کرد:
آن‌ها را در یک فرصت دیگر معاینه می‌کنم!

بله
درست است
دلش نمی‌آمد
می‌خواست برای هر کدام سی هزار تومان بگیرد
سی هزار تومانی که داده بودیم
فقط برای مریم بود
برای سی ثانیه
ثانیه‌های بیشتر
یعنی پول بیشتر!

هیچ نگفتم
خارج شدیم
آدمی که ده تومان در مدرسه
سی تومان در مطب
یک برگه هم جدا کرده بود از دفترچه
یعنی یک تعرفه‌ای هم از بیمه می‌گرفت
صد تومان هم برای کفی...
این آخری را زیر بار نرفتم البته

گفتم: دخترم!
نگران نباش
خودمان کفی خوب می‌خریم
رفتیم خیابان امام خمینی (ره)
روبه‌روی پمپ بنزین
آن‌جاها پر است از فروشگاه‌های لوازم پزشکی
دمپایی طبی خریدم
در خانه بپوشد
برای بیرون هم
کفی طبی
داخل کفش ورزشی
کفش رسمی‌اش را هم
امسال از کفش ملّی که خریدیم
طبی انتخاب کرد

این ماجرا گذشت
کف پای دختر من صاف نیست
پاهای او نیز
نه ایکس است و نه پرانتزی
از این بابت خدا را شاکرم
اما...
از بابت حرص پزشکان جامعه‌ام
به خدا پناه می‌برم
خدا نکند انسان بیمار شود و کارش به این طایفه بیافتد
خوب کم دارند
من که فعلاً خاطر ندارم دیده باشم
خوبش به تور ما نخورده است
هر چه دیده‌ام همین‌طور!

در هر صورت
این رفتارها آخر و عاقبت ندارد
بهشت و جهنم وجود دارد
این را باید باور کنیم!

قال امیرالمؤمنین (ع): «حُبُّ المالِ یُوهِنُ الدِّینَ و یُفْسِدُ الیَقینَ» (غررالحکم، ح4876)
مال دوستى، دین را سست و یقین را تباه مى‌کند.

پ.ن.
این قصه تمام
ولی مدتی پیش رفته بودم بیمارستان امام رضا (ع)
یکی از مسئولین پذیرش صحبت‌مان شد
کمی که نقد کردم
قفل زبانش گشود:
با طرح تحوّل ... زده‌اند
دکتر متخصص قبلاً ماهی 20 میلیون تومان درآمد داشت
حالا به 200 میلیون تومان رسیده!
- ماهی؟!
بله!
او این‌طور می‌گفت
و فردی که کارش با متخصصین است
به نظر نمی‌رسد ناآگاه باشد
و حرف ناروا...


برچسب‌های مرتبط با این نوشته: فرزند 218 - فرهنگ 65 -
نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

   1   2   3   4   5   >>   >
فهرست کاملی از نوشته‌هایم در این وبلاگ، از روزی که پارسی‌بلاگ افتتاح شد تا همین امروز که به لطف پروردگارم، هنوز قادر به نوشتنم!
از فعالیت
به فرزند
در سفر
به فرزند
با نوشتن
به فرزند

دوشنبه 97 خرداد 28

امروز: 1231  بازدید

دیروز: 1046  بازدید

برچسب‌های نوشته‌ها
فرزند عکس مباحثه فرهنگ فلسفه خانواده اقتصاد سفر مدرسه کار بازی سند غذا آموزش روحانیت فیلم عراق دشمن ترکیه جوجه آشپزی هنر کتاب خواص انشا خیاطی زینبیه فاصله طبقاتی خودم ارومیه تاریخ نهج‌البلاغه ورزش مهران فارسی طلاق
آشنایی
سید مهدی موشَّح - شاید سخن حق
سید مهدی موشَّح
آینده را بسیار روشن می‌بینم. شور انقلابی عجیبی در جوانان این دوران احساس می‌کنم. دیدگاه‌های انتقادی نسل سوم را سازگار با تعالی مورد انتظار اسلام تصوّر می‌نمایم. به حضور خود در این عصر افتخار کرده و از این بابت به تمام گذشتگان خود فخر می‌فروشم!
فهرست

[خـانه]

 RSS     Atom 

[پیام‌رسان]

[شناسـنامه]

[سایت شخصی]

[نشانی الکترونیکی]

 

شناسنامه
نام: سید مهدی موشَّح
نام مستعار: موسوی
جنسیت: مرد
استان محل سکونت: قم
زبان: فارسی
سن: 38
تاریخ تولد: 14 بهمن 1358
تاریخ عضویت: 20/5/1383
وضعیت تاهل: طلاق
شغل: خانه‌دار
تحصیلات: کارشناسی ارشد
وزن: 115
قد: 182
آرشیو
کتابخانه احادیث شیعه
هوای امروز شهر قم
مختصات بازدیدکنندگان


طراح قالب
خودم
آری! طراح این قالب خودم هستم... زمانی که گرافیک و Html و جاوااسکریپت‌های پارسی‌بلاگ را می‌نوشتم، این قالب را طراحی کردم و پیش‌فرض تمام وبلاگ‌های پارسی‌بلاگ قرار دادم.
البته استفاده از تصویر سرستون‌های تخته‌جمشید و نمایی از مسجد امام اصفهان و مجسمه فردوسی در لوگو به سفارش مدیر بود.

در سال 1383

تعداد 1870210 بازدید