اکنون يک‏ماهش شده است...
سيداحمد را مي‏گويم
چند تصوير از آن را مي‏گذارم
براي آنان‏که سفارش داده بودند!
ولي ديگر
نه منقّش به توضيح!

سلام

وبلاگ همان لاگ بر روي وب است!
لاگ هم همان کنده درخت را گويند
-که-
دوايري بر روي آن نقش بسته
-که-
نشان از زمستان و تابستان آن دارد
-که-
حاکي از مرور زمان و عمر بر آن درخت است
-که-
خط‏هايش را اگر بشمري، عمر اوست
-و-
نازکي و کلفتي آن، نشان از عسر و يُسر زندگي.

 
لاگ نوشتن هم ساختن اين دواير منتظم است
-که-
نشان از گذر عمر دارد
-که-
حاکي از مرور زمان و عمر بر من است
-که-
خط‏هايش را اگر بشمري، عمر من است
-که-
از دست رفته است
-که-
خطاهايش را اگر بشمري، پله‏هايي را که پايين رفته‏ام شمرده‏اي
-و-
نيکي‏هايش،‏ پله‏هايي که بالا.

سومين فرزندم هم به دنيا آمد.
به گمانم اين از آن پله‏هايي است که بالا رفته‏ام...
بعد از سيدکوثر که نيامده رفت
-و-
سيده‏مريم که اکنون راه مي‏رود
-و-
به سخن گفتن نزديک مي‏شود
اکنون
سيداحمد آمده است
هنوز دو هفته‏اش نشده است

خدا مي‏داند که پاسخگويي از «نعمت» بسي دشوارتر از بهره‏مندي از «رحمت» است!
(اشاره به حديث نبوي)

دوستان متعرضم مي‏شوند...
ارتباطم کم شده است
حق دارند
نه اين که راه‏ها دور باشد
اين بهانه کپتالي‏هاست (تهراني‏ها)
اين‏جا راه‏ها چندان دور نيست
البته ترافيک هم به اندازه و مقدار تهران نيست
ولي...
مشکل چيز ديگري است
مشکل مشغوليت انديشه‏هاست
مشکل حتي فشار کاري هم نيست
ما براي ديدار رفقا وقت داريم
ولي...
انديشه‏مان فرصت ملاقات رفقا را ندارد
مشغوليت انقطاع مي‏آورد
و در مورد من
اين مشغوليت مرا بالکل از رفقا و دوستان و کلاس‏ميت‏ها دور ساخته‏است
فرصت انديشيدن...
انديشيدن حول محور ‏«تمدن اسلامي»
حول محور «اقتصاد اسلامي»
حول محور «مديريت استاني»
حول محور «برنامه پنجم توسعه»
و بسياري موضوعات ديگر که چندي است پيوسته درگيرشان هستم
توان و فرصت انديشيدين در حوزه ارتباط با دوستان و آشنايان
و کمابيش
اقوام و فاميل (که صدايشان بسي بلند درآمده است، اندکي گوش‏خراش :)
چه کنم؟!

دوستان مصرّ که تو صاحب اولاد شده‏اي و ما بي‏خبر
مي‏‏خواهند سيده‏مريم مرا ببينند...

تصويري از او مي‏گذارم
منتقش به توضيحي
و التماس دعا در اين ليالي ارزشمند قدر

سيده مريم چونان پدر سخت گرفتار انديشه و تفکر است

و چونان مادر محجوب و پاکدامن

هنگامي که غرق تفکر است، ديدني است

 
و آن هنگام که در انديشه پاسخ به خواب مي‌رود، رؤيايي...

 
به پرسش‌هايش بسيار مي‌انديشد

و چون پاسخ نمي‌يابد، دست به دامان پدر مي‌شود، به جستجوي راه حلي

پاسخ پدر او را به شگفتي وامي‌دارد: «آيا چنين است، پس واويلا!»

و لذت دستيابي به پاسخ، تمام وجود او را غرق سرور مي‌نمايد، چونان که مي‌توان در چهره‌اش ديد!

و اين «سيده مريم موشّح» است که خداوند چند صباحي (ندانم که چند) سرپرستي و کفالت او را به اين بنده‏اش سپرده است، بادا که اداي تکليف در حق او، سپري باشد براي آتش جهنم!

خدانگهدار رفقا

آن چه در اين ايام بر من و دوستانم گذشت، در اين سفر 18 روزه، همه را به اجمال و آن گونه که توان داشتم در سفر نگاشتم و پس از بازگشت تايپ کردم و در اين وبلاگ قرار دادم که در دو بخش آرشيو شده است!

هزينه اين سفر براي هر کدام از ما چهار نفر 188 هزار تومان تمام شد که اگر بر تعداد ايام تقسيم کنيم، خرج هر روز ما از ابتدا تا انتها حدود ده هزار تومان بوده است! البته اين غير از 19 هزار تومان ويزاي سوريه و 47 هزار تومان ويزاي عراق است که پيش از آغاز سفر تهيه کرده بوديم.

از هر نفر ما حدود 70 هزار تومان هم در سوريه سرقت شد که در مجموع 250 هزار تومان چهار نفري هزينه کرديم،‏ از لحظه حرکت تا بازگشت!

اميدوارم اين سفر زيارتي مورد قبول اهل بيت عصمت و طهارت (ع) قرار گرفته باشد و نام ما در فهرست زائران حرم حسيني (ع) ثبت شده باشد.

دعا مي‏کنم همه شيعيان توفيق اين زيارت را پيدا کنند.

التماس دعا

بسم الله الرحمن الرحيم

سفري رفتم، چند روزي،‏ حدود 18 روز. خاورميانه بودم، قلب جهان اسلام،‏ به قصد زيارت. سفر مغتنمي بود. توشه‏ها برگرفتم. فراوان و ارزشمند. نوشتم چند کلمه‏اي در هر شب، از جغرافيا و فرهنگ و ادب. بخوانيد و در اين سرگذشت با من شريک شويد.

خلاصه است،‏ مي‏دانم. تلاش خواهم کرد،‏ شايد در آينده، مفصل‏تر چيزي بنويسم و به زيور طبع بيارايم. وقت اندک بود در سفر و ما مشکلات فراوان داشتيم.

التماس دعا