[بیشتر]

[بیشتر]

[بیشتر]

[بیشتر]

- می‏خواهم بازگردم، به تو و زندگیم علاقه دارم.
. شما که از هفت‏ماه پیش تا کنون در تمامی جلسات دادگاه اعلام تنفر از من کردی!؟
- دروغ گفتم، هنوز دوستت دارم.
. شما دروغ‏های دیگری هم گفته‏ای؛ به یاد داری شب عیدغدیر گفتی طلاق می‏خواهم؟
- بله.
. پس چرا در تمام جلسات دادگاه انکار کردی؟
- (سکوت)
. حاضری در حضور قاضی دادگاه هم اعتراف کنی؟
- بله! برویم دادگاه، همین الأن، خواهم گفت.

تا این‏جا را که برایم گفت خوشحال شدم، الحمدلله گفتم و تبریک که پس تمام شد، زنت برگشت.
اما ادامه‏اش جور دیگری بود؛

. در حضور قاضی واقعیتِ همه دروغ‏ها را خواهی گفت؟
- اگر دروغی گفته باشم، اعتراف خواهم کرد!
. اگر؟! یعنی دروغ نگفتی؟
- نه، من دروغی نگفتم!
. مگه همین الآن دروغ‏هایت را قبول نکردی؟
- نه من دروغی نگفته‏ام!
. چطور 16 نفر از اقوام شما استشهادیه دروغ امضاء کردند که سه هفته با شما مشاجره در منزل داشتم و در نهایت از خانه بیرونتان کردم؟
- تحریرالوسیله را خوانده‏ای؟
. در تحریرالوسیله نوشته‏است که من با شما مشاجره کرده‏ام؟
- شما بخوان می‏فهمی!

می‏گفت: دو ساعت و نیم صحبت کردیم و حاصلی نداشت.
ظاهراً همان روزی وقت دادگاه داشت که قضات در دیدار با مقام معظم رهبری بودند،
روز هفتم تیرماه و قاضی تهران بود!
می‏گفت: این‏بار زنم سلام کرد و با تعجب پرسیدم: هر چه سلام می‏کردم جواب واجب را هم نمی‏دادید، چه شده که این‏بار پیش‏قدم شدید؟
فضای گفتمانی ایجاد شد و ظاهراً خانم اساساً قصد گفتگو داشته، اما ...
پرسیدم: مشکل چه بود؟
می‏گفت: هم می‏خواست بازگردد و هم می‏خواست از تک و تای دعوا نیافتد، می‏خواست با حفظ غرور خود و بدون پذیرفتن اشتباهاتش بازگردد.
پرسیدم: خُب چه اشکالی دارد؟
گفت: سه سال پیش که سه ماه قهر کرد و رفت، پنهانی عذرخواست و بازگشت و به خانواده‏اش گفت: شوهرم اشک ریخته و عذرخواسته که بازگشته‏ام، اما دوباره چنین شد که می‏بینی. چه تضمینی که تکرار نشود. اصلاً یقین دارم که می‏شود. می‏گفت: گفتم که این‏بار با شما پنهانی گفتگو نمی‏کنم، همان‏گونه که در برابر  اقوام و آشنایان این همه اتهام وارد کرده‏اید، باید در برابر همان‏ها اعاده حیثیت کنید. دروغ‏های زیادی گفته است که از بازگفتن‏شان شرم دارم!
شگفتم آمد از این بازگشت نیمدار؛ پذیرفتن تلویحی اشتباهات و انکار ظاهری آن‏ها. نمی‏دانم آیا می‏توان شخصیت بانوان را این‏چنین تحلیل کرد که برای اقرار به اشتباهاتشان نیاز به تلاش زیادتری از مردان دارند؟! چون با موارد مشابه دیگری نیز برخورد داشتم. در این زمینه با چند تن از دوستان مباحثه کرده‏ام، بعضی روانشناس و کارشناس و مشاور خانواده هستند. هر کدام نظری داشتند. به جمع‏بندی‏های جدیدی رسیده‏ام.
با دقت مشکلات دوست و برادر عزیزم را پی‏گیری می‏کنم، گمان کنم تجربیات تازه‏ای ره‏آورد آن باشد. به زودی بر اساس مطالعه این پدیده قصد دارم تحلیلی از پاره‏ای مشکلات خانواده‏های جوان در کشور ایران بنویسم. به حول و قوه خدا.

شنبه 6 اسفند 90

امروز: 78 بازدید

دیروز: 187 بازدید

آشنایی

فهرست

[خـانه]

[ RSS ]

[شناسنامه]

[سایت شخصی]

[نشانی الکترونیکی]

شناسنامه

سایت شخصی

آرشیو

طراح قالب

اشتراک‌گذاری