سفارش تبلیغ
بستۀ پیشنهادی وب هاست ایران
  شاید سخن حق  

درس و فراگیری دانش، مایه باروریشناخت است . [امام صادق علیه السلام]

تازه‌نوشته‌ها آخرین فعالیت‌ها مجموعه‌نوشته‌ها فرزندانم

[بیشتر]

[بیشتر]

[بیشتر]

[بیشتر]

در صفحه نخست می‌خوانید:   دفتر ِ حجاب - همکاری گروهی - نان خانگی - کنترل آینده دست کیست؟ - 
دفتر ِ حجاب چهارشنبه 96 آذر 1 - 9:53 عصر

یک روز مثل پارسال
امسال هم
گفت دفتر حجاب می‌خواهم
برایش درست کردم
البته نه به زیبایی پارسال



سال گذشته گفت شکل قلب باشد
کاغذ تا کردم و بریدم
نام دفتر نیز «راه بهشت»



قصه اما چیز دیگری‌ست
مسأله یعنی
آمد خانه و زود دفتر حجابش را آورد
گفت: گوش کن می‌خواهم بخوانم:
«من چادرم را دوست دارم؛ زیرا:
دستور حضرت زهرا (س) است.
دستور خداوند در قرآن مجید است.
مرا از سرما و گرما محافظت می‌کند.
چادر مرا با شخصیت می‌کند و باعث می‌شود دیگران مرا به خوبی و نیکویی بشناسند.
چادر باعث می‌شود که نامحرم به بدی به من نگاه نکند و مرا اذیّت نکند.»

البته نتوانست تا آخر این عبارات را بخواند
زیرا
من در همان عبارت دوم و سوم متوقفش کردم:
سؤال! یعنی هر چه که خدا ما را به آن امر می‌کند دوست خواهیم داشت؟!
مثلاً
اگر دکتر به تو داروی تلخ تجویز کند
دارو را دوست خواهی داشت؟
اگر خداوند به ما دستور دهد که دشمن را بکشیم
ما کشتن دشمن را دوست خواهیم داشت؟
آیا به نظر تو
اصلاً کاری به معلم و یا هر شخص دیگری نداشته باش
حرف من را هم ملاک قرار نده
خودت فکر کن
دقیق
فقط خودت
ببین آیا به نظرت رابطه‌ای هست بین دستور به چیزی با دوست داشتن آن؟!
یعنی دستور به چیزی دلیل دوست داشتن آن چیز می‌شود؟!

جوابش معلوم بود که «نه» است
پس وقتی شنیدم
ادامه دادم:
دخترم! از همین امروز یاد بگیر
حرف بدون دلیل نپذیر
فکر کن
با عقلت بسنج...
یعنی به نظرت برای دوست داشتن چادر این دلایل کافی‌ست؟!

مهم است که دلایل ضعیف دست کودکان ندهیم
آن‌ها این دلایل را به خاطر می‌سپارند
می‌پذیرند هم
اعتراض هم نمی‌کنند
ولی یک روز بزرگ می‌شوند
دلایل را به خاطر می‌آورند
سستی آن‌ها را اگر بفهمند
ناگهان به تمام آن‌چه «دین» نام دارد بدبین می‌گردند

اگر چادر برای حفاظت از سرما و گرما باشد
کسی که از گرمای تابستان به عذاب بیافتد
طبیعی‌ست چادر را کنار بگذارد
اگر برای حفاظت از آزار نامحرم
خب می‌گوید پلیس بگذارید تا مانع شود

به قانع شدن زمان‌دار کودک قانع نشویم
با دلایل ضعیف
بمبی در ذهنش کاشته‌ایم
که در بزرگسالی منفجر می‌شود
و دین و ایمانش را آتش خواهد زد

کم دیدیم مؤمن‌کودکانی که در بزرگسالی بی‌دین شده‌اند؟!


نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

در صفحه نخست می‌خوانید:   دفتر ِ حجاب - همکاری گروهی - نان خانگی - کنترل آینده دست کیست؟ - 
همکاری گروهی یکشنبه 96 آبان 28 - 5:7 عصر

گیر داده بیا والیبال بازی کنیم
- نه دخترم! من وقت ندارم. چرا با سیداحمد بازی نمی‌کنی؟!

دعوایشان می‌شود
سیداحمد والیبال دوست ندارد
شل و ول بازی می‌کند
دل به کار نمی‌دهد
فوتبال می‌خواهد
سیدمرتضی هم که اصلاً هیچکدام
با ساختمان و آجربازی سرگرم

به شکایت آمدند
سیداحمد و مریم
چند دقیقه که از بازی‌شان گذشت
باید چه می‌کردم؟!
نطقی را آغاز نمودم
چند دقیقه
و الآن
دقیقاً همین الآن رفتند و دوباره با هم بازی می‌کنند
پس از این‌که از هم عذرخواهی کردند



می‌خواهید بدانید چه گفتم؟!
چهره در هم کشیدم
حالت تأسف گرفتم
غمی عمیق در گره ابروانم انداختم
و قصه آغازیدم:

عجب...
درسته...
حالا می‌فهمم بدبختی ملّت ما از چیست
[تعجب کرده‌اند
در سکوت و شگفتی
حواس‌ها جمع و گوش می‌کنند
در همان حالی که ایستاده‌اند]

راستش بچه‌ها
یک روزی وقتی تاریخ را می‌خواندم
خیلی متأسف بودم برای گذشته‌مان
این‌که انگلیسی‌ها بر ما مسلط شدند
و چه بلاها که سرمان نیاوردند
آن روزها
فکر کردم
فهمیدم علّت پیروزی آن‌ها چیزی بود
که ما نداشتیم
چیزی که خودشان Team working می‌نامیدند
[سکوت‌شان عمیق‌تر شده
از ته چهره‌شان پرسشی نمایان شد]

یعنی کار ِ گروهی
من فهمیدم
این‌که ما نمی‌توانستیم کار گروهی نماییم
با هم همکاری کنیم یعنی
ولی آن‌ها می‌توانستند
پنج‌تایشان اگر می‌آمدند در کشور ما
تمام امورات ما را تحت سلطه می‌گرفتند
چون به خاطر منافع مشترکشان
با هم کنار می‌آمدند
ولی ما
با این همه جمعیت
به خاطر منافع فردی و شخصی خودمان
حاضر به همکاری با هم نبودیم
بعدتر
وقتی مسئولیت‌هایی پیدا کردم
تلاش کردم کار گروهی را تجربه کنم
ولی نه خود توانستم
و نه میان کارمندانم
هیچ‌یک نمی‌توانستند با هم کار کنند
و من
فکر کردم و فکر
خیال کردم مسأله در تربیت دوران کودکی ماست
هر کدام از ما را یک «شاه» تربیت کرده بودند
ما یاد گرفته بودیم مسلط باشیم
زور بگوییم
و قدرت‌مدار
اگر رئیس بودیم
همه باید مطیع ما می‌بودند
مشورت را برنمی‌تابیدیم
چه برسد به نقد
و اگر کارمند می‌شدیم
اطاعت محض می‌کردیم
و حتی اگر لوله‌گذارمان نمی‌آمد
بدون توجه به محصول و نتیجه کار
می‌کندیم و پر می‌کردیم
می‌گفتیم به ما چه که رئیس‌مان اشتباه کرده است!
پس...
تصمیم گرفتم تجربه کنم
گفتم فرزندانم را جور دیگر تربیت می‌کنم
که کار گروهی بلد باشند
انگلیسی بار بیایند
انگلیسی‌تر از انگلیسی‌ها حتی
که دیگر زیر بار سلطه نرویم
اما...
الآن فهمیدم که اشتباه کردم
چند وقتی‌ست که هر چه تلاش می‌کنم
می‌بینم شما نمی‌توانید همکاری کنید
حاضر نیستید سر منافع مشترک‌تان
از منافع فردی‌تان کوتاه بیایید
[جایش بود مثال بزنم
چند دقیقه صحبت من
و سکوت آنان...
شاید مطلب پیچده بوده]

مثلاً در والیبال
من محتاج طرف مقابل هستم برای بازی
او هم محتاج من
پس حالا اگر دستش کج است
نباید گیر بدهم
تا به نیازم برسم
او هم اگر دید پای من چلاق است
نباید به رویم بیاورد
زیرا به من محتاج است
حالا یک کم کمتر و بیشتر
ضعیف‌تر و قوی‌تر
من و او باید به خاطر منافع مشترک‌مان
کمی از منافع فردی خود کوتاه بیاییم
همکاری در نقطه وسط شکل می‌گیرد
وقتی من و او از جایگاه خود حرکت کنیم و خارج شویم
از برج عاج خود پایین بیاییم!

این‌جا که رسید برآشفتند
مریم بود که ابتدا عذرخواهی کرد
و بعد سیداحمد از مریم
خندیدند
گفتند ما می‌رویم تا همکاری کنیم
تا کار گروهی انجام دهیم



و الآن
حدود پانزده دقیقه است که صدای والیبال‌شان می‌آید
با صدای قهقهه و خنده‌شان
و من امیدوار
انگار می‌شود نسل آینده را انگلیسی تربیت کرد
البته از این نظر که قادر به کار گروهی باشند
تا دیگربار کفار بر ما مسلط نشوند
و بر جان و مال و ناموس ما حکم نرانند
و امیرکبیرمان را تیغ نکشند
مسئولی که در سه سال کشور ما را از ذیل به صدر آورده بود
کشتند و دوباره کشور را به زیر کشیدند
کفار باز هم خواهند کشت
اگر بتوانند
اگر ما نتوانیم با هم کار نماییم
کار گروهی
تیم وُرکینگ یعنی
از هر جناح و گروهی که باشیم
چپ یا راست
اصول‌گرا یا اصلاح‌طلب
امنیت ملّی منفعت مشترک همه ماست
پیرو هر دین و آیین و کیش و مذهبی که باشیم!

پ.ن.
الآن دنبال سیدمرتضی آمدند
او را هم بردند
آجربازی‌هایش را رها کرد و رفت
سیداحمد به او گفت بیا وسطی بازی کنیم
به روش همکاری و کار گروهی!
باور کنید همین را گفت
همین الآن!
:)


نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:   دفتر ِ حجاب - همکاری گروهی - نان خانگی - کنترل آینده دست کیست؟ - 
نان خانگی یکشنبه 96 آبان 21 - 6:59 عصر

هر سال این بساط را داریم
پارسال گفت حلوا درست کن
سال قبل نان شیرمال
سال قبل‌تر ژله
خلاصه
تا جایی که یادم هست
هر سال همین بساط است

کلاً مدارس دخترانه این فرق مهم را دارند
سر هر مناسبتی که می‌شود
یک روز روز جهانی تخم‌مرغ می‌شود
یک روز نذری
یک روز حلوا
حتی یک بار شده بود مسابقه آشپزی راه انداخته بودند
که مادرها غذا بپزند و شرکت کنند! :)

فارغ از بد یا خوب بودن
بدون هیچ قضاوتی
دردسری‌ست برای خودش
نه منظور وقتی که می‌گیرد
که چیز مهمی نیست
بیشتر رقابتی که پدید می‌آورد
نه بین کودکان
که بیشتر بین مادران!

دفعه قبل که حلواپزان راه انداخته بودند
هر مادری یک حلوایی پخته
من هم پختم
روغنش را زیاد کردم و آرد را بیشتر سرخ
زعفران هم
عجب چیزی شد
تعریف که می‌کرد
می‌گفت همه بچه‌های کلاس خوششان آمده
بیشتر از آن‌چه سایرین آورده بودند!
درباره‌اش قبلاً این‌جا نوشتم

امسال که گفت نان بپز
تا ببرد مدرسه و پُزش را بدهد
تصمیم گرفتم درگیرش کنم
گفتم فقط خمیرش
باقی با خودت
قبول کرد و من خمیر را گرفتم
آماده که شد یادش دادم لوله کند و بپیچد
شکل گل
و رومالی از زرده تخم‌مرغ



پخت و به مدرسه برد
گفتم افتخارش با توست این‌بار
می‌توانی بگویی خودم درست کردم
و واقعاً کار خودت است
و این خیلی ارزشمندتر

چیزی برنگشت
هر چه برد تمام شد
فقط یک دانه نگهداشتم
پیش از آن‌که ببرد
تا با پسرها دور هم بخوریم

زنجفیل در خمیرش ریختم
عجب عطر و طعمی به نان داد!

کاش به جای این‌که مادرها را درگیر پخت و پز کنند
از کودکان می‌خواستند
تا خودشان تهیه نمایند
در تمام جشن‌ها و مسابقاتشان
این‌طور منطقی‌تر است
و البته مفیدتر
یا مادرها خودشان می‌فهمیدند
و کار را به دست خودشان می‌سپردند
بلکه انگیزه شود دختران‌مان آشپزی یاد بگیرند!


نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظرات شما ^

در صفحه نخست می‌خوانید:   دفتر ِ حجاب - همکاری گروهی - نان خانگی - کنترل آینده دست کیست؟ - 
کنترل آینده دست کیست؟ شنبه 96 آبان 13 - 3:48 عصر

جیمز دابسون
بنیانگذار جنبش «کانون خانواده»
در صفحه 38 کتاب «کودکان در خطر»
که 27 سال پیش منتشر کرده
می‌نویسد:

کسانی که اندیشه و تجربه خردسالان را کنترل کنند
که کودک چه ببیند
فکر کند
یا باور کند
مسیر آینده ملت را تعیین خواهند کرد!


James Dobson, founder of "Focus on the Family":

Those who control what young people are taught, and what they experience - what they see, hear, think, and believe - will determine the future course for the nation.

Children at Risk (1990), Page 38

و ما
با کودکان خود
چطور رفتار می‌کنیم؟!
آیا در حال کنترل آینده هستیم؟!
پرسشی که زیاد ذهنم را درگیر خود می‌کند
لحظاتی که در کنار فرزندان خود هستم:





ما آیا برای کودکان خود
برای تربیت آن‌ها
برنامه داریم؟!

نظام اسلامی چطور؟!
آیا آموزش و پرورش برنامه مشخصی برای کنترل آینده دارد؟!
وقت آن نرسیده است که برای کنترل آینده فکری کنیم؟!


نوشته شده توسط: سید مهدی موشَّح نظر دهید!

   1   2   3   4      >
فهرست کاملی از نوشته‌هایم در این وبلاگ، از روزی که پارسی‌بلاگ افتتاح شد تا همین امروز که به لطف پروردگارم، هنوز قادر به نوشتنم!
از فعالیت
به فرزند
در سفر
به فرزند
با نوشتن
به فرزند

پنج شنبه 96 آذر 2

امروز: 144  بازدید

دیروز: 1296  بازدید

آشنایی
فرزند - شاید سخن حق
سید مهدی موشَّح
آینده را بسیار روشن می‌بینم. شور انقلابی عجیبی در جوانان این دوران احساس می‌کنم. دیدگاه‌های انتقادی نسل سوم را سازگار با تعالی مورد انتظار اسلام تصوّر می‌نمایم. به حضور خود در این عصر افتخار کرده و از این بابت به تمام گذشتگان خود فخر می‌فروشم!
فهرست

[خـانه]

 RSS     Atom 

[پیام‌رسان]

[شناسـنامه]

[سایت شخصی]

[نشانی الکترونیکی]

 

شناسنامه
نام: سید مهدی موشَّح
نام مستعار: موسوی
جنسیت: مرد
استان محل سکونت: قم
زبان: فارسی
سن: 37
تاریخ تولد: 14 بهمن 1358
تاریخ عضویت: 20/5/1383
وضعیت تاهل: طلاق
شغل: خانه‌دار
تحصیلات: کارشناسی ارشد
وزن: 116
قد: 181
سایت شخصی
آرشیو
کلیدواژه‌ها
کتابخانه احادیث شیعه
هوای امروز شهر قم
مختصات بازدیدکنندگان


طراح قالب
خودم
آری! طراح این قالب خودم هستم... زمانی که گرافیک و Html و جاوااسکریپت‌های پارسی‌بلاگ را می‌نوشتم، این قالب را طراحی کردم و پیش‌فرض تمام وبلاگ‌های پارسی‌بلاگ قرار دادم.
البته استفاده از تصویر سرستون‌های تخته‌جمشید و نمایی از مسجد امام اصفهان و مجسمه فردوسی در لوگو به سفارش مدیر بود.

در سال 1383

تعداد 1556078 بازدید