• وبلاگ : شايد سخن حق
  • يادداشت : يك ديالوگ كودكانه
  • نظرات : 0 خصوصي ، 1 عمومي
  • ساعت دماسنج

    نام:
    ايميل:
    سايت:
       
    متن پيام :
    حداکثر 2000 حرف
    كد امنيتي:
      
      
     
    + بهشت 
    لبخندتون بد آموزي داشته!
    چرا که بچه ياد مي گيره، نفر غايب را به عنوان مقصر معرفي کنه! :دي
    پاسخ

    بله، صحيح مي‌فرماييد. ناخودآگاه اتفاق افتاد آن لبخند و بايد براي ايشان توضيح دهم كه كارش نادرست بوده و خنده بنده نيز تأييدي بر رفتار ايشان نيست. ولي باور بفرماييد كه آن لحظه نمي‌توانستم جلوي اين لبخند را بگيرم، اين پسر آن‌چنان استادانه و آرام و بدون استرس و اصلاً بدون مكث و سكوت حرف را عوض كرد كه جاخوردم خودم! يعني اصلاً فاصله‌اي بين دو جمله‌اي كه بنده در اين نوشته با فاصله آوردم در كلام ايشان نبود. آرام هم صحبت مي‌فرمود و آهسته و با طمأنينه، حالتي كه وقتي مي‌خواهند چيزي را حالي كسي كنند! آن طور كه پدرشان معمولاً حالي‌شان مي‌كند مطالب را. تشكر از تذكر مفيدتان.